 |
 |
|
| ای اهل زمین دلخوش عشق شما نیستم ، به خدا معشوقه من بالاییست |
|
مطلبی درباره دکتر بشیریه ولی بهار فقط در تصرف گل هاست
پس از پایان دوران ریاست سید محمد خاتمی بر کشور ،اوضاع مملکت رنگی کاملاً متضاد با گذشته خود پیدا کرد.امروز آزادی در کشور آغازگر صلح بشریت صرفاً به یک آرمان و یا فقط به افسانه مبدل شده است و از آنچه با عنوان آزادی یاد می شود چیزی نیست که در عالم واقع قابل رؤیت باشد.ایران تابه امروز استادان بسیاری را برای جامعه بشیریت متولد کرده است که کورش،حکیم فردوسی،خواجه و شیخ شیراز،معلم ثانی،شیخ الرییس بوعلی،بزرگمهر حکیم و ... فقط تعداد بسیار کمی از بزرگان این آب و خاک هستند ، که موجب آن شده اند که گذشته ی باشکوه و عظمت در ذهن جهانیان نسبت به ایران و ایرانی هموار شود. سرزمینی که روزگاری بزرگترین امپراطوری تاریخ بشریت را با فرمانروایان نیک خرد، در آغوش خود به بالندگی می رساند. امروز نیز وجود بزرگانی چون دکتر حسابی،نیمای بزرگ،محمد خاتمی،شهریار، ((دکتر بشیریه)) و... نوید آن را می دهد که این دریای پهناور پارسی یعنی ایران همچنان چون اسب تندرویی می دود تا به قله دماوند که همانا اوج این کره خاکی است، برسد. اما اگر بگذارند !وقایع دانشگاه های زنجان و کرمانشاه و ... و مسمومیت دانشجویان همدان ، سلب آزادی اجتماعی و سیاسی ما را کمی در رابطه با آنچه در بالا گفته شد به شک و تردید می اندازد .آری، اوضاع سرزمین رستم و اسفندیار بسیار آشفته است. حسادت من به من می گوید که برای چه، جای آنکه فرزندان خلیج پارس از علم و دانش پدر معنوی اصلاحات، دکتر بشیریه، و فیلسوفان امثال ایشان بهره ببرند، اکنون باید لذت هم نشینی با چنین بزرگی را فرزندان خاک های بیگانه بچشند؟ او که می خواست در ایران بماند و گفته بود که به ایران پاک، تعلق دارد ،نگذاشتند تا بماند...تا من و دوستان من از او درس یاد بگیریم...تا بزرگانمان در کنارمان باشند... تا راه توسعه و پیشرفت را استوار تر و سریعتر برداریم... افسوس که نمی گذارند! به امید روزی که ایران را چون گذشته با عزّت و سربلند ببینیم.
در دفتر زمانه فتد نامش از قلم هر ملّتی که مردم صاحب قلم نداشت در پیشگاه اهل خرد نیست محترم هرکس که فکر جامعه را محترم نداشت |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت 12:0 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
اگرچه باغچه ها را کسی لگد کرده
 به نام خدایی که ایران آفرید به ما بود و نبود را بهترین آفرید
نخست می طلبم رخصتی برای این گستاخی ز روح حضرت والا نیما که بدین وادی نشستم،چو ندانستم گذشتم... زین کلام گذشتن بهتر است کاین جان و دل همه فدای وطن است آنچه گویند همی صدق است وطن خانه ی نسّاک است بین،بهار آشنایی که بهترینمان بود هرچه مهان همه گویند گوش بایدست آنان که از اینجا رفتند همه خوش باد گو که ما درین گلستان همی خوش باد بیا تا بنگریم شرمندگی را کاین خاک پاک و کوه و دشت... وین جنگل و آب و آنچه گذشت به روی عاقلان پست ترین است گر اینگونه باشد، تو راه بازت طیره و پست ترین است بگو ای حافظ شیرازی کز برای ایرانی گر نمی گویی بفریادم کاینت زبان چو عاشقانِ سودایی است:
((چو حافظ در قناعت کوش،وز دنییّ دون بگذر که یک جو منّت دونان دو صد من زر نمی ارزد))
|
|
+ نوشته شده در
شنبه سی ام تیر 1386ساعت 16:50 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
جنگ؟ مقاومت تا پایان امریکا برای خودش می گوید فناوری هسته ای
شایدخیلی ها مخالف باشند...اماآن چه که مهم می باشداین است که درطی مدت اخیر شاهد صدور قطعنامه ای ضد ایران بودیم که بدون شک این قطعنامه فقط و فقط برای منافع امریکا صادر شده است نه برای منافع دیگر جوامع، اما در ادامه دیده ایم که اگر امریکا برای دیوار قطعنامه صادر می کرد جواب بهتری می گرفت تا اینکه امروز می بینیم فقط برای خود می گوید و هیچ گونه اعتنایی از جانب ایران نمی بیند.اکثریت مردم ما امروزازجنگ با امریکا در ترس و اضطراب به سر می برند البته لازم به ذکر است که عده ای نیز تنها بدنبال آن اند که جنگی شکل گیرد که بحث در مورد این افراد بی فایده است.اما آنان که از جنگ در هراس اند و حتی حاضر شده اند از حق هسته ای خود بگذرند باید بگویم این نشانه ی ضعف است.انسان ضعیف و قوی نباید در مقابل زور تسلیم شود و باید تا آخرین نفس در مقابل نا حق بایستد. حرف من این است که باید کوتاه نیاییم و حال اگر می خواهد این لجبازی که گرفتن حق است به جنگ ختم شود بگذار تا شود، که این خود سر بلندی برای ایران عزیز است که در برابر هیچ زوری سر تسلیم فرود نمی آورد. در جنگ مگر قراراست چه شود؟البته آری می دانم چه می شود، می سوزیم و این همه پیشرفت د ر طی چندین سال گذشته همه وهمه دوباره به آرزو ها می پیوندند،ولی بگذار تا بپیوندند،بگذار تا بمیرم و بمیریم تا به نتیجه ای برسیم که آن حق ما است.ایران با خاک یکسان می شود، بشود، اما تسلیم نمی شویم.هر چند امریکا در حدی نیست که بتواند ایران را به اشغال در بیاورد.ایران، عراق و افغانستان و غیره و غیره نیست. بیایید قبول کنیم امریکا زور می گوید... فناوری هسته ای اگر بد است، چرا امریکا دارد؟ اگر خوب است چرا فقط امریکا داشته باشد؟ به استواری معیار تازه بخشیدید ، شما نه مثل دماوند او به مثل شماست ایستادگی در برابر زور... تا انتها |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه نوزدهم تیر 1386ساعت 16:21 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
یک واقعیت : این دو بیت را یکی از دوستانم در دفترش نوشته بود و به اعتقاد من زندگی درکل درهمین دو بیت خلاصه می شود:(شاعر آن را نمی دانم ولی خیلی زیباست) در حیرتم از مرام این مردم پست این طایفه ی زنده کش مرده پرست تا هست به ذلت بکشندش به جفا تا مرد به عزت ببرندش سر دست
سهیل محمودی می گوید ایرانی باید چنین باشد و در واقع ایرانی حقیقی چنین است: دلم شکسته تر از شیشه های شهر شماست شکسته باد کسی کاین چنینمان می خواست شما چه قدر صبور و چه قدر خشم آگین حضورتان چو تلاقیّ صخره با دریاست به استواری معیار تازه بخشیدید شما نه مثل دماوند، او به مثل شماست بیا که از همه ی دشت ها سؤال کنیم کدام قلّه چنین سر فراز و پا برجاست به یک کرامت آبی نگاه دوخته اید کدام پنجره اینگونه باز، سوی خداست؟ میان معرکه لبخند میزنید به عشق حماسه چون به غزل ختم می شود، زیباست شما که اید؟ صفی از گرسنگی و غرور که استقامت و خشم از نگاهتان پیداست اگر چه باغچه ها را کسی لگد کرده ولی بهار فقط در تصرف گل هاست تخلّص غزلم چیست غیر نام شما؟ ز یُمن نام شما خود زبان من گویاست |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت 13:54 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
زنده ی عشق
بهانه جستی و از ما جدا شدی ای دل ز من رمیدی و نا آشنا شدی ای دل نگفتمت که مرو از پی نکو رویان برفتی و نَشَنیدی، فنا شدی ای دل چو در طریق محبت قدم زدی، آخر صواب کردی وغرق خطا شدی ای دل بلای چشم نگاری شفای دردت شد چه خوب شدکه بدان مبتلاشدی ای دل فراق روی عزیزان تو را چه کرد آخر که از علایق دنیا رها شدی ای دل مگر به شعر بشیری حدیث ماتم بود که از شنیدن آن در عزا شدی ای دل
محمد بشیری همدانی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 12:55 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
وای بر ما... نظر دهید...
غیرت از دست رفته ی ایرانی کجاست؟؟؟ اگر می پندارید ایرانی هستید، سخت در اشتباهید! آری سخت در اشتباهند! آنان که دم از ایران وایرانی بودن می زنند پس کجایند؟ در جامعه ی امروز ایران رطب و یابس می سوزند.ملت ایران را در کل می توان به سه گروه متفاوت تقسیم کرد که این تشتت را باید ازسست بودن تفکرات عده ای کثیر دانست که به شدت تحت تاثیرات غرب قرار گرفته اند. گروه اول: ناسیونالیست ها،ملیت گرا ها (مایه ی افتخار ملی) این گروه که درگذشته افرادزیادی راشامل می شده امروزتعداد افرادآن به شدت روبه کاهش است. اما اینان کسانی اند که از بودن نام ایران در ابتدا و انتهای نامشان لذت می برندو افتخار میکنند.این گروه حسن نیت خودرانسبت به ایران وایرانی ثابت کرده وبه حس ناسیونالیستی می بالد.افتخار می کند که زاده شده ی جایی است که روزگاری دنیا را با بزرگترین امپراتوری تاریخ بشریت در اختیار داشته است. ما نیز به ایشان افتخارمی کنیم و می گوییم، چون ایران پاینده باشید. اما مقصود اصلی من گروه های دوم و سوم هستند! گروه دوم: خود خواهان ( اغلب از نسل جوان و مایه ی ننگ ملی) شمایی که از بودن نام ایران بر پیشانیتان شرمنده می شوید و مایه ی ننگ خود به حساب می آورید بدانید وجودتان برای ایران به اندازه ی ...... هم ارزش ندارد و هیچ نیستید و خود را پر از غرور کاذب کرده اید و این به علت نبودن روحی بزرگ درنفس شمااست که باعث شده همواره بدنبال منافع شخصی خود باشیدواحساس کمبود کنید.چون نمی خواهید این سخن کوتاه و پر از معنای سعدی را بپذیرید که شیخ شیراز می فرماید: بنی آدم اعضای یکدیگرند،و من چنین تفسیر می کنم(با توجه به موضوع مورد بحث)که شماها از اعضای ایرانید اما آن عضو شکسته شده ای هستید که باعث ننگ ایران زمینید. مگر غیر از این است که هر چه یافته اید اعم از ثروت و علم و حتی وجودیت خود را از این آب و خاک دارید پس برای چه از ایرانی بودن خود می نالید و این جز نفس بی اراده ی شما را نشان نمی دهد که به سادگی تحت تاثیرسخنان یاوه ی غربی هاقرارگرفته اید.اما شما ها که در آن سوی آب ها خود را ایرانی اصیل تعریف می کنید پس کجایید؟چرا شعارمی دهید؟ چرا دروغ می گویید؟ مگر نمی گویند: به عمل کار بر آید به سخن کار نیست، بنابراین اگر سخنان پر از خالی نمی گویید، بیایید که ایران به شما نیاز دارد اما می دانم که این شعار ها حرف های مفتی بیش نیست.چون برای شما نیز مانع منافع شخصی نمی گذارد در جهت پیروزی ایران وایرانی گام بردارید . سر انجام بدانید وجود به قول خودتان بامعرفت و دوستانه ی شما جز، تباهی برای ایران چیزی دربرندارد و شماها مایه ی ننگ ایرانید. افسوس...! گروه سوم: نسل پدران و مادران پدران و مادران ما به کدام دلیل قانع کننده ای فرزندان خود را بر اساس آداب تایید نشده ی غربی تربیت می کنند. چرا و به چه دلیل زبان فارسی را که زبان بزرگترین شاعران و ادیبان دنیاچون فردوسی، سعدی، نظامی و... در طول تاریخ بوده است کوچک می کنید؟ به قول ح.ب اقلیت های مذهبی و قومی ما پس از گذشت سالیانی دراز هنوز آن هویت خود را حفظ کرده اند و شما چه هموطنان بی غیرتی برای آنهااید. این شمااید که با تربیت نسل کودک و نوجوان بر پایه ی غرب منجر به پوچی و خود خواهی آنان می شوید. می دانم که سخنانم نه در کسی اثرمی گذارد و نه به گوش عده ی زیادی می رسدو می دانم بیهوده می نویسم اما مجموعه ی این سخنان آتش آرام گرفته ی درونم است که ثانیه ها با آن زندگی می کنم و غم می خورم و انتظار آن رامی کشم که دوباره همه ی ایرانیان گرد هم آیند و چون گذشته ایرانی با اقتدار بنا کنند. در انتظار می مانم... تا پای جان با ایرانم. شعار نمی دهم و عمل می کنم. پیش تا پایان ای جاویدان ایران
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 14:12 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
تا ز بر خاکی ای درخت تنومند مگسل ازین آب و خاک رشته ی پیوند مادر توست این وطن که در طلبش خصم نار تطاول به خاندان تو افکند هیچت اگر دانش است و غیرت و ناموس مادر خود را به دست دشمن مپسند تاش نبرده اسیر و نیست بر او چیر بشکن از او یال و برز و بگسل از او بند ورنه چو ناموس رفت، نام نماند خانه نماند چو خانواده پراگند از دل الوند دود تیره بر آید سوز وطن گر فتد به دامن الوند ور به دماوند این حدیث سرایی آب شود استخوان کوه دماوند آتش حبّ الوطن چو شعله فروزد از دل مومن کند به مجمره اسپند
ادیب الممالک فراهانی
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 20:55 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
دانلود آهنگ بسیار زیبای ای ایران دانلود>> |
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 18:10 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
نشسته پیش من آن ماه دل افروز امشب خدا کند که نیاید دوباره روزامشب شب است و مجلس انس است و یار من اینجاست اگر که روز درآید دلا بسوز امشب تمام عمر امید تو امشب است ای دل ز هر چه هست دگر چشم خود بدوز امشب حسود گو که بمیرد ز رشک این مجلس رقیب گو که کشد آه سینه سوز امشب جحیم خانه ی غیر و بهشت محفل ماست اگر که روز قیامت کند بروز امشب اگر دو دیده نخوابد به عمر، حق دارد به شکر آن که بیفتاده نام روز امشب بشیر! گر شود آگه ز ماهِ من خورشید ز رشک، چهره ی شب را کشد به روز امشب
محمد بشیری همدانی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 16:58 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
غربی ها و اروپاییان باید بدانند (( بنی آدم اعضای یکدیگرند)) ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 16:42 توسط بزرگمهر بشیریه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
بزرگمهر بشیریه دانش آموز پیش دانشگاهی فرهنگ, رشته ی ادبیات و علوم انسانی
چو ایران نباشد . تن من مباد... |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 تیر 1386 فروردین 1386 بهمن 1385 |
| آرشیو موضوعی |
|
غرب زدگی افراطی غرب زاده شده از شرق جهان تحت تاثیر اعدام صدام اکثریت مردم از انسانیت بویی نبردند... فرهنگ غربی واقعیت یاد باد شروعی مقدس وطن خانه ی نسّاک است...(بلندگو روشن) |
|
RSS
|