بهانه جستی و از ما جدا شدی ای دل

ز من رمیدی و نا آشنا شدی     ای دل

نگفتمت      که مرو از پی     نکو رویان

برفتی و نَشَنیدی،     فنا شدی ای دل

چو در طریق محبت قدم زدی،       آخر

صواب کردی وغرق خطا شدی ای دل

بلای چشم نگاری شفای دردت     شد

چه خوب شدکه بدان مبتلاشدی ای دل

فراق روی عزیزان تو را چه  کرد      آخر

که از علایق دنیا  رها شدی       ای دل

                                                                                 مگر به شعر بشیری حدیث ماتم بود

                                                                                 که از شنیدن آن در عزا شدی ای دل 

                                                      محمد بشیری همدانی